Logo
Mary for Life
🇪🇸
Padre Slavko Barbaric
falleció el 24 de noviembre de 2000 a las 15:30. Después de completar el rito del Via Crucis, que como todos los viernes actuaba junto a los peregrinos y a los feligreses que subían al monte Križevac, comenzaron a
sentir dolor. Se sentó en una roca, colapsó rápidamente, perdió el conocimiento y entregó el alma al Señor.
El padre Slavko nació el 11 de marzo de 1946. Entró en la orden Franciscana en Humac el 14 de julio de 1965, tomando votos el 17 de septiembre de 1971. Fue ordenado sacerdote el 19 de diciembre de 1971. Continuó sus estudios en Friburgo obteniendo un doctorado en pedagogía religiosa, ganando el título de psicoterapeuta en 1982. Gracias al conocimiento de las principales lenguas europeas trabajarò incansablemente con peregrinos a Medjugorje donde fue trasladado en 1983. Desde el principio se dedicó a escribir libros de contenido espiritual como "Reza con el corazón", "Dame tu corazón herido”,“ Celebra la Misa con el corazón ”,“A la escuela del amor "," Adora a mi Hijo con tu corazón y " Ayunar con el corazón".
Los libros de P. Slavko Barbaric se han traducido en veinte idiomas, con más de 20 millones de copias distribuidas en todo el mundo. Además de escribir, hablaba incesantemente con los peregrinos, dirigió las celebraciones eucarísticas, las oraciones bajo la Cruz, el Rosario en Podbrdo y el Via Crucis en Križevac. Organizó reuniones todos los años especialmente con sacerdotes y jóvenes y, en la casa de Oración “Domus Pacis”, realizó seminarios de ayuno y oración.
Tras el enorme sufrimiento del período de guerra, fundó y dirigió la asociación de educación e Formación Majcino Selo, donde viven huérfanos de guerra, hijos de familias separadas, madres solteras, ancianos y niños huerfanos. Su formación y educación de psicoterapeuta le ha permitido actuar en Medjugorje en el Campo de la vida de la comunidad “Cenáculo” de la Madre Elvira y en la comunidad “Hijos del Divino Amor” de la Madre Rosaria.
El padre Slavko tenía características únicas: el conocimiento de idiomas, facilidad de comunicación, una cultura profunda, sencillez, atención constante y especial para personas que sufren y tienen necesidades con el estilo humilde y alegre de San Francisco.
🇺🇸/🇮🇪
Father Slavko Barbaric
In the year 2000, on the 24th of November, Father Slavko left us. He had just finished praying the Stations of the Cross with pilgrims and parishioners, as was usual for him on Friday afternoons. Climbing mount Krizevac he became aware of some pain. He sat back on a rock, slumped, soon lost consciousness and rendered his soul to the Lord.
Fr. Slavko was born on the 11th of March 1946. He entered the Franciscan Order at Humac on July 14th 1965, making his vows on the 17th of September 1971. He was ordained a priest on the 19th of December, 1971.
His studies took him to Freiburg, where he obtained a doctorate in religious pedagogy, and received the title of psycho-therapist in 1982. Thanks to his knowledge of the main languages of Europe, he worked tirelessly with the pilgrims in Medjugorje, where he was transferred in 1983. From the beginning he busied himself with writing books of spiritual content among which are “Pray with the Heart”, “Give me your wounded Heart”, “Celebrate Mass with the Heart”, “At the school of Love”, “Adore My Son with the Heart” and “Fast with the Heart”.
The books of Fr. Slavko have been translated in twenty different languages, with over 20 million copies dispersed throughout the world. Besides writing, he was in constant dialogue with the pilgrims, celebrated the Eucharist, led the prayers under the Cross, the Rosary on Podbrdo and the Way of the Cross on Križevac. Every year, he organisedspecial encounters for the priests, or the young people and in the prayer house, Domus Pacis, he held seminars on prayer and fasting.
Following the enormous suffering during war time, he founded and guided the institution of instruction and formation Majčino Selo, in which children orphaned during the war and children from broken families, women with crisis pregnancies, or abandoned elderly people were housed and looked after. His experience as a psycho- therapist made him priceless for Campo della Vita, Sr. Elvira’s community, Cenacolo and Mother Rosaria’s community, Figli del Divino Amore.
Father Slavko had a unique combination of qualities: Knowledge of languages, and an ease of communication. He was learned, but simple. He had a constant attention and dedication for anyone who was suffering or in need, and he had the humility and joy of St. Francis.
🇵🇱
Ojciec Slavko Barbarić
zmarł 24 listopada 2000 o godzinie 15.30. Po odprawieniu Drogi Krzyżowej, którą każdego piątku przeżywał wraz z pielgrzymami i parafianami wspinając się na górę Križevac, zaczął odczuwać ból. Usiadł na kamieniu, następnie upadł, stracił przytomność i oddał duszę Panu.
Ojciec Slavko urodził się 11 marca 1946 roku. Wstąpił do zakonu franciszkanów w Humac 14 lipca 1965 składając śluby 17 września 1971. Święcenia kapłańskie przyjął 19 grudnia 1971.
Studia kontynuował we Fryburgu, gdzie uzyskał doktorat z pedagogiki religijnej, a w 1082 roku otrzymał dyplom psychoterapeuty. Dzięki znajomości głównych języków europejskich pracował niestrudzenie z pielgrzymami w Medjugorje, gdzie został przeniesiony w 1983. Od samego początku poświęcił się pisaniu książek o tematyce duchowej, między innymi „Módlcie się sercem”, „Daj mi swoje zranione serce”, „Przeżywajcie Mszę świętą sercem”, „W szkole miłości”, „Adorujcie sercem mojego Syna” i „Pośćcie sercem”.
Książki o. Slavko Barbarica zostały przetłumaczone na dwadzieścia języków oraz wydane w ponad 20 milionach egzemplarzy. Oprócz pisania niestrudzenie rozmawiał z pielgrzymami, przewodniczył mszom świętym, modlitwom pod Krzyżem, odprawiał nabożeństwa różańcowe w Podbrdo czy drogi krzyżowe na górze Križevac. Co roku organizował specjalne spotkania z księżmi i młodzieżą, a w domu modlitwy “Domus Pacis” prowadził rekolekcje postno – modlitewne.
Ogrom cierpienia, który przyniósł ze sobą okres wojny skłonił o. Slavko do założenia i prowadzenia stowarzyszenia szkolno – wychowawczego Majcino selo, w którym zamieszkały dzieci osierocone w czasie wojny, dzieci z rozbitych rodzin, nastoletnie matki, samotne osoby starsze oraz dzieci. Jego wykształcenie psychoterapeutyczne ułatwiło mu pełnienie posługi w Medjugorie w Polu Życia przy wspólnocie „Cenacolo” siostry Elviry czy też we wspólnocie „Figli del Divino Amore” matki Rosarii. Ojciec Slavko posiadał wyjątkowe cechy: znajomość języków, łatwość nawiązywania kontaktów, głęboką kulturę i prostotę jednocześnie, wyróżniała go troska o ludzi cierpiących i potrzebujących w pokornym i radosnym duchu świętego Franciszka.
🇫🇷
Le père Slavko Barbaric
est décédé le 24 novembre 2000 à 15h30. Après avoir accompli le Chemin de Croix, qu'il effectuait chaque vendredi avec les pèlerins et les paroissiens lors de son ascension du mont Križevac, il commença à ressentir une douleur. Il s'assit sur un rocher, s'effondra rapidement, perdit connaissance et remit son âme au Seigneur.
Le père Slavko est né le 11 mars 1946. Il est entré dans l'ordre franciscain à Humac le 14 juillet 1965 et a prononcé ses vœux le 17 septembre 1971. Il a été ordonné prêtre le 19 décembre 1971.
Il a poursuivi ses études à Fribourg, où il a obtenu un doctorat en pédagogie religieuse et un diplôme de psychothérapie en 1982. Grâce à sa maîtrise des principales langues européennes, il a œuvré sans relâche auprès des pèlerins à Medjugorje, où il a été transféré en 1983. Dès le début, il s'est consacré à l'écriture d'ouvrages spirituels, parmi lesquels « Prier avec le cœur », « Donne-moi ton cœur blessé », « Célébrer la messe avec le cœur », « À l'école de l'amour », « Adorer mon Fils avec le cœur » et « Jeûner avec le cœur ».
Les livres du père Slavko Barbaric ont été traduits en vingt langues et diffusés à plus de 20 millions d'exemplaires dans le monde. Outre l'écriture, il entretenait un dialogue constant avec les pèlerins, animait les célébrations eucharistiques, les prières sous la Croix, le Rosaire à Podbrdo et le Chemin de Croix à Križevac. Chaque année, il organisait des rencontres spéciales avec des prêtres et des jeunes, et animait des séminaires de jeûne et de prière à la maison de prière « Domus Pacis ».
Suite aux terribles souffrances de la guerre, il fonda et dirigea l'association éducative et de formation Majcino Selo, qui accueille des orphelins de guerre, des enfants de familles séparées, des mères célibataires, des personnes âgées vivant seules et des enfants. Sa formation de psychothérapeute lui permit de travailler à Medjugorje, au Camp de Vie de la communauté « Cenacolo » de sœur Elvira et à la communauté « Enfants de l'Amour Divin » de mère Rosaria.
Le père Slavko possédait des qualités exceptionnelles : la connaissance des langues, une grande aisance relationnelle, une culture profonde, la simplicité et une attention constante et particulière aux personnes souffrantes et dans le besoin, avec l'humilité et la joie de saint François.
